اصلاحات و پیشرفت زبان انگلیسی:

 در سال ۲۰۰۵ فکر می‌کردم اگر به آمریکا بروم به‌راحتی می‌توانم انگلیسی را یاد بگیرم. مثل این بود که همه باور داشتند وقتی بچه‌ها آمریکایی آنجا زبان انگلیسی یاد می‌گیرند پس هرکسی که به آمریکا برود می‌تواند یاد بگیرد. از آنجایی‌ که فکر می‌کردم نمی‌توانم در ژاپن زبان انگلیسی یاد بگیرم تصمیم گرفتم به یک کشور خارجی بروم، و به این دلیل که مشغول کار بودم دنبال کشوری بودم که به ژاپن نزدیک باشد و هزینه یادگیری در آن ارزان باشد و همچنین برنامه‌های آموزشی کوتاه‌ مدت ارائه دهد. کشوری که در نهایت پیدا کردم فیلیپین بود. به این کشور گرایش پیدا کردم چون نزدیک‌ترین کشور انگلیسی‌ زبان به ژاپن بود و همچنین کلاس‌های خصوصی زبان انگلیسی ارائه می‌داد.

وقتی به وب‌سایت کالج زبان مراجعه کردم شعار تبلیغاتی آن “۹۵% خارجی” بود. با این فکر که قرار است با خارجی‌ها همکلاس شوم و با کمک آن‌ها زبان انگلیسی‌ من بهتر شود به آن کالج رفتم. دریغ از آن‌ که کاملاً اشتباه می‌کردم و ۹۵% دانشجویان کره‌ای بودند و کالج توسط کره‌ای‌ها اداره می‌شد. البته در صفحه اصلی وب‌سایت خود نوشته بودند “می‌توانید با هر سه وعده‌ غذایی خود کیمچی بخورید.” آن‌ها زبان انگلیسی را با متد کره‌ای تدریس می‌کردند تا برای کره‌ای‌ها راحت‌تر باشد. فکر می‌کنم بهتر بود حداقل نوشته‌ای مبنی بر اینکه زبان انگلیسی شما بهتر خواهد شد نیز به سایت خود اضافه می‌کردند.

این موضوع مربوط به زمانی است که ۴۰ ساله بودم. آن موقع، زبان انگلیسی‌ من واقعاً افتضاح بود. اگر به من اجازه دهید برای این ضعفم توجیهی ارائه دهم، واقعیت این است که یک موتور سوار ساده با شرکت خدمات پیک موتوری هیچ احتیاجی به زبان انگلیسی ندارد. من به دانشگاه نرفتم. ترجیح دادم به‌جای ادامه تحصیل، کسب‌وکاری راه بیندازم. درنتیجه از طریق کار پاره‌وقت و پس‌انداز پول شروع به راه انداختن خدمات پیک موتوری کردم. تجربه کار اداری نداشتم، درنتیجه تنها دانشی که داشتم این بود که چطور از طریق موتور سیکلت‌های موردعلاقه‌ام زندگی کنم.

بخوانید  بخش دوم فصل دهم: در نهایت متد ژاپنی و نیروی انسانی کالج در هم می آمیزند

دیگر از توجیه کردن بگذریم. در کل زبان انگلیسی من آن‌ قدر بد بود که حتی نمی‌توانستم واژه‌های ساده‌ای نظیر “have” و “make” را هجی کنم. همچنین در بخش گرامر هم حتی نمی‌دانستم SVO مخفف چیست. باتجربه‌ای که کسب کردم یاد گرفتم ایده تحصیل در خارج برای یادگیری زبان انگلیسی برای همه خوب نیست.

ولی آن موقع برای اولین بار در عمرم مشتاق مطالعه و تحصیل شدم. ازآنجایی‌که در توکیو کار می‌کردم هر موقع یک یا دو هفته بیکار می‌شدم به فیلیپین می‌رفتم تا آموزش ببینم. از زمانی به بعد وقتی به ژاپن برگشتم، از سیستم آموزش آنلاین زبان انگلیسی استفاده کردم و این جزء کارهای روزمره‌ام شد.

یادگیری زبان مانند وزن کم کردن است. اوایل بسیار سخت است، و من فکر می‌کنم خیلی از مردم وقتی نمی‌توانند خود را با مراحل آن سازگار کنند تسلیم می‌شوند و یادگیری را رها می‌کنند. هدف اصلی من این بود که بتوانم به انگلیسی صحبت کنم، ولی درعین‌حال هدف‌های کوچک‌تری که قابل‌ دستیابی بودند برای خود به وجود می‌آوردم. این اهداف شامل “یادگیری ۲۰ جمله جدید به زبان انگلیسی برای کلاس‌های آتی”، “زمانی که در فیلیپین هستم بر روی تلفظ صحیح کلمات کارکنم.” و “بعد از برگشت به ژاپن، کلاس‌های ۳۰ دقیقه‌ای آنلاین زبان انگلیسی را ادامه دهم.” از طریق تجربه یادگیری حضوری و آنلاین توانستم فرایند پیشرفت و اصلاح خود را در پیش بگیرم که باعث شد پروسه یادگیری را ادامه دهم.

 

ادامه دارد ….

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *